czwartek, 23 lipca 2015
Była sobie Magnezja - The End
Etykiety:
Jeziorna,
Karpicko,
Magnezja,
orkany i wichry
Lokalizacja:
Karpicko, Polska
środa, 22 lipca 2015
Podanie o wsi Czeskie
"Podanie głosi, że za udział Husytów czeskich w bitwie pod Grunwaldem, Władysław Jagiełło zezwolił osiedlić się Czechom w miejscu, gdzie dziś wieś Czeskie. Wtenczas cała okolica była zalesiona. Karczowali lasy i zamieniali ziemię na uprawną. Wodzem przybyszów był niejakiś Żyżka. Służył im radą i pomocą. Człowiek ten u ludności Czeskich wyrósł na bohatera. Żyżka staczał krwawą walkę religijną z przeciwnikiem. Otoczony przez wroga rzucił się do ucieczki. Drogę zagrodziły mu bagna. Tu rażony strzałą padł martwy na ziemię. Śmierć wodza zachęciła jego małą gromadkę do nowej walki i odpędziła przeciwnika.
Żyżce sprawiono królewski pogrzeb. Zwłoki złożono w trzy trumny: w złotą, żelazną i drewnianą. Obdarzono go skarbami ze złota i srebra. Pochowano go pomiędzy dwoma dębami. Niewolnicy musieli go nieść do grobu, co było ich ostatnią czynnością, gdyż wszyscy zostali straceni, aby nikt się nie dowiedział, gdzie jest pochowany wódz z królewskimi darami.
Po wielu latach obalono jeden z potężnych dębów. Gdy podkopywany chylił się ku ziemi, wyrywając z niej długie korzenie, robotnicy słyszeli wyraźny brzęk, jak by coś upadło w głąb ziemi. Byli przekonani, że Żyżki grób z trzema trumnami i skarbami, zapadł się głębiej.
Kopanie ze skarbami było bezskuteczne" - tak pisał Jan Tomiński - mój dziadek, w opublikowanej nakładem drukarni Ludwika Wróbla w Wolsztynie w 1939 roku, broszurze: "Z Ziemi
Zbąskiej: podania i opowiadania, na stronie 23 i 24...
Gdy dzisiejszym rankiem stopami i oponami mojego koliflałera w absolutnej ciszy, dotykałem "ziemi czeskiej", położonej od Wolsztyna o 24 kilometry na północny-zachód i myśląc o tym podaniu, które zacytowałem wyżej, było mi bardzo polsko-dumnie...
Piękne lasy, piękne okolice...trzeba koniecznie tam wrócić...może jutro???
wtorek, 21 lipca 2015
Wolsztynówki - wyjazdówki: czynne
Etykiety:
BW,
Nowy Tomyśl,
Wolsztynówki...
Lokalizacja:
Nowy Tomyśl, Polska
poniedziałek, 20 lipca 2015
niedziela, 19 lipca 2015
Cień sługa słońca
Chmury obłoki
powietrze wiatr
drzewa las
deszcz woda
ogień ziemia
żyje w nas wrasta w nas
to się nigdy w nas nie zmienia.
Cień sługa słońca
nie istnieje bez promienia
cięciwy spadającej pod
kątem spojrzenia.
U nas zawsze tak samo.
Ptaki pogubiły skrzydła
ryby szukają czułości
w ludzkich dłoniach
wiatr wyjący wiatr
w korytarzach traw
i ten strach
o wielkich oczach strach
i ta niemoc na dnie
pragnienia ugaszenia
pożaru lasu
Jakże pasuje mi dziś ten wiersz Stana Borysa z 2000 roku, napisany co prawda w odległym od Wolsztyna o 8000 złotych kalifornijskim mieście Del Mar, ale w przekazie kipiącym tęskno-polskim obłokiem pragnień.
Gdy z Janim w południe, rowerowo brataliśmy się z pomrukami burzowymi, nie sądziliśmy, że konary mimozowców, bukowatych czy brzozowatych, latać będą za godzinę swobodnie po wolsztyńskim nieboskłonie. Ze szczęściem jesteśmy jednak obyci i nie na bakier.
Kadry znad Jeziora Wolsztyńskiego
Etykiety:
Jezioro Wolsztyńskie,
Molo,
Poezja jest we mnie,
Tumidaj,
Wolsztyn
Lokalizacja:
Wolsztyn, Polska
sobota, 18 lipca 2015
czwartek, 16 lipca 2015
woda, drzewo
"...Człowiek samotny jest jak woda. Człowiek samotny jest wodą. Woda jest samotna i dlatego jest, i jest społeczna. Woda nie potrzebuje siebie pić i dlatego mogą pić ją wszyscy i wszystko. Człowiek samotny jest drzewem. Drzewo jest samotne i dlatego jest, i jest społeczne, gdziekolwiek jest: czy to w miejskim parku, czy to w wiejskim lesie, czy w otwartym polu, czy na brzegu rzeki, czy na skraju drogi, czy na szczytach górskich: wszędzie..."
Etykiety:
Jezioro Wolsztyńskie,
Molo,
Promenada,
Szlak Żurawi,
Wolsztyn
Lokalizacja:
Wolsztyn, Polska
środa, 15 lipca 2015
wtorek, 14 lipca 2015
Była sobie Magnezja...
Etykiety:
Jezioro Wolsztyńskie,
Karpicko,
Magnezja,
Tumidaj
Lokalizacja:
Karpicko, Polska
poniedziałek, 13 lipca 2015
Wolsztyn maluje: autobot Bumblebee
o tym, że dziś idąc z myślami rozczochranymi, zmierzwionymi w swej pobłażliwości dla głupoty, skręciło się za pomarańczowym budynkiem zaraz w prawo, w arterię główną dworcową i gdy wyszło się zza węgła, za winkla można też powiedzieć, to zobaczyło się, a raczej dopuściło do siebie zobaczenie, że zaraz nastąpi przyklejenie gumy do żucia na moim czole i teraz piszę o sekundzie a w tej sekundzie to tyle się stało, że nie dziwię się wcale i w ogóle, że pół minuty, to już cała wieczność dla innych - całe szczęście, że nie dla mnie, ale wracając do chwili gdy postawiłem stopy na trotuarze dworcowym, to dopuściło się do siebie zobaczenie, że zaraz nastąpi przyklejenie gumy do żucia na moim czole, przez Idącą Na Południe, która to znalazła się na drodze mojego oddechu a jej ust, a która to przygasiła ową gumę jak najzwyklejszego peta w pojemniku śmietnikowym, i nie wiem co byłoby dalej, gdyby nie ten śmiech i ten bambelbi, który naszedł mnie swoją niemową i gdyby nie te myśli rozczochrane ałtobotowe pobłażliwe dla głupoty, z których do rozpuku śmiać się zaczęło całe moje ciało i cały mój dzień do teraz
Subskrybuj:
Posty (Atom)























