Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Edward Tomiński. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Edward Tomiński. Pokaż wszystkie posty

piątek, 1 maja 2015

Przedwojenna majowka

Autorem fotografii jest Edward Tomiński - mój dziadek stryjeczny.

niedziela, 7 grudnia 2014

Odbijamy światło dnia

...Naszej przestrzeni nic już nie zmieni,
chociaż drżymy jak listki na wietrze,
naszej przestrzeni nic już nie zmieni,
tylko my w nas zmieniamy na lepsze...


Tekst: Iwona Loranc 
Pierwszy z lewej Edward Tomiński. Mój stryjeczny dziadek.

środa, 26 listopada 2014

Rowering AD 1935

Bardzo lubię ten kadr. Edward Tomiński po prawej. Rok przedwojenny.

środa, 17 września 2014

17 września (AD 2014)

Nie sądzę, by w warstwie słownej cokolwiek trzeba zmieniać, w porównaniu do roku ubiegłego.

Moja bezbronna ojczyzna przyjmie cię najeźdźco
a droga którą Jaś Małgosia dreptali do szkoły
nie rozstąpi się w przepaść

Rzeki nazbyt leniwe nieskore do potopów
rycerze śpiący w górach będą spali dalej
więc łatwo wejdziesz nieproszony gościu

Ale synowie ziemi nocą się zgromadzą
śmieszni karbonariusze spiskowcy wolności
będą czyścili swoje muzealne bronie
przysięgali na ptaka i na dwa kolory

A potem tak jak zawsze - łuny i wybuchy
malowani chłopcy bezsenni dowódcy
plecaki pełne klęski rude pola chwały
krzepiąca wiedza że jesteśmy - sami

Moja bezbronna ojczyzna przyjmie cię najeźdźco
i da ci sążeń ziemi pod wierzbą - i spokój
by ci co po nas przyjdą uczyli się znowu
najtrudniejszego kunsztu - odpuszczania win
Wiersz Zbigniewa Herberta, pt. "17.IX."
Zdjęcie  z kolekcji rodzinnej. Jako trzeci od prawej w pierwszym rzędzie Edward Tomiński (11.10.1904-04.1940) - zamordowany w Charkowie, mój dziadek stryjeczny.

środa, 30 kwietnia 2014

Dzień Patrona w Buczu

Dziś, 30 kwietnia 2014 roku, o godzinie 9:00 na terenie Zespołu Szkół: Szkoły Podstawowej i Gimnazjum im. Edwarda Tomińskiego w Buczu, odbyły się obchody Dnia Patrona Szkoły, w których miałem przyjemność uczestniczyć.
Każdy pobyt w tym miejscu jest dla mnie wydarzeniem. Dziś nie było inaczej. Dbałość o pamięć o Edwardzie jest bardzo krzepiąca. Powoduje dumę nie tylko z samego bohatera ale i z ludzi, którzy tworzą tą Szkołę - uczniów, ich rodziców oraz nauczycieli. Wymiar i ważność takich wydarzeń jak to dzisiejsze, jest nieocenialne w wartościach matematycznych. Dlatego, niech tych kilka kadrów stanowi swoiste duchowe dopełnienie dzisiejszego święta - złożenia hołdu Edwardowi Tomińskiemu.

niedziela, 29 grudnia 2013

Rodzina Tomińskich

Rodzina Tomińskich z Siedlca. Rok około 1911-1912. 
Na pierwszym planie moja prababcia Marianna z d. Rzepa, córka Stanisława i Marianny Waligórskiej, rocznik 1866, pośrodku najmłodszy syn Józef, rocznik 1908 i  mój pradziadek, syn Michała i Reginy Bedła, rocznik 1867.
Stoją od lewej pozostałe dzieci: Jadwiga, rocznik 1902, Bronisława, rocznik 1891, Edward, rocznik 1904, Franciszka, rocznik 1893, mój dziadek Jan, rocznik 1901, Stanisław, rocznik 1896 i Barbara, rocznik 1898.

środa, 17 lipca 2013

Edward zmechanizowany - rower

Ostatnia odsłona cyklu: "Edward zmechanizowany", czyli Edward Tomiński i jego maszyny.
Zdjęcia sprzed wojnia.

środa, 12 czerwca 2013

Edward zmechanizowany - samochód

Edward Tomiński. 
Na drugim wydaje mi się, że jego siostra Jadwiga. 
Samochód chyba ten sam. Lata 30-te ubiegłego wieku.

wtorek, 28 maja 2013

Edward zmechanizowany - motocykl

Edward Tomiński i Rudge Whitworth (niestety nie wiem jaki model i z którego roku).
Edward Tomiński i DKW typu ZM 175 z 1925.
Nie mam pojęcia co to za motorhead. Za kierownicą Edward.


Zdjęcia z kolekcji rodzinnej.

piątek, 24 maja 2013

Edward Zmechanizowany - koń

Dwa zdjęcia Edwarda Tomińskiego. 
Seria jest czteroczęściowa. Dziś konna.
Fotografie ze zbiorów rodzinnych.

sobota, 27 kwietnia 2013

Bucz. Sztandar nadany

Radiowy zegar wybijał dziewiątą rano, gdy mijałem tablicę miejscowości z napisem Bucz. Budynek Zespołu Szkół: Gimnazjum i Szkoły Podstawowej im. Edwarda Tomińskiego, przy ulicy Kasztanowej 8 widoczny jest z daleka. Ostatni raz byłem tutaj 3 lata temu w związku z nadaniem Szkole imienia. Wówczas było upalnie, dziś raczej jesiennie, choć Dąb Pamięci posadzony na tym terenie w 2008 roku wypuścił nowe pąki. 
Wydzielone miejsca na sali sportowej Gimnazjum były w większości zajęte. Dzisiejszą uroczystość rozpoczęła Msza Święta celebrowana przez dziekana dekanatu śmigielskiego ks. Tadeusza Fołczyńskigo. Na przygotowanej scenografii widniał fragment wiersza ks. Jana Twardowskiego: "Zaufałem drodze wąskiej, takiej na łeb na szyję, z dziurami po kolana, takiej nie w porę...".
Po poświęceniu sztandaru i przekazaniu go dyrektorowi Bartłomiejowi Górnemu a następnie pocztom sztandarowym, nastąpiła część artystyczna. Ta, doprawdy była uroczystością samą w sobie, przy idealnie dobranych do charakteru święta piosenkach, które spowodowały u niejednego zamglenie oczu. 

Dziś nic nie odbyło się byle jak. Po macoszemu. Nadanie sztandaru tej Szkole urosło w moim odczuciu do rangi wydarzenia niepowtarzalnego. Jestem dumny, że jako mieszkaniec Wolsztyna, podczas tyle co rozpoczętych obchodów Dni Ziemi Wolsztyńskiej, miałem możliwość ucieczki do ludzi, którzy nic nie robią na niby. 
Wszystkim, którzy tworzą tą społeczność a poniekąd przyczynili się do sfinalizowania marzeń - dziękuję. 
Teraz kolej...a chociażby na nich...

piątek, 26 kwietnia 2013

Bucz. 24 godziny przed

...przed nadaniem sztandaru Gimnazjum i Szkole Podstawowej im. Edwarda Tomińskiego w Buczu. Tak było 3 lata temu...(część druga).

czwartek, 25 kwietnia 2013

48 godzin

...przed nadaniem sztandaru Gimnazjum i Szkole Podstawowej im. Edwarda Tomińskiego w Buczu.
A tak było 3 lata temu...
 

niedziela, 28 października 2012

Nie wystarczy, że oni pamiętają

Nie wystarczy. I my musimy pamiętać. Musimy! Przede wszystkim pomimo uciekającego czasu. Bo czas zaciera. Rany i pamięć. Nie można do tego dopuścić. Nie można!
Się pojechało dziś do Sączkowa. Z Marylką, Fiolką i Jankiem. Pogoda po wczorajszym oberwaniu śniegowym nazbyt dopisała. Słonecznie - chmurzasto dziś było. W sam raz. Prawie to przecież listopad. Przed Sączkowem a za Przemętem zatrzymalim się na łuku koło figury Jezusa Pana, by spojrzeć na okolice. 
W kierunku Przemętu
Sączkowski wiatrak
Sączkowo
Lubię to miejsce, bo urokliwe jest bez dwóch zdań. Bez dwóch. Sączkowo to wieś położona przy drodze z Przemętu do Śmigla, na lewo i prawo. Od tejże drogi. Na prawo znajdował się cel naszej podróży, czyli pomnik upamiętniający tych którzy zginęli w I wojnie światowej jak i nauczyciela zamordowanego w Charkowie Edwarda Tomińskiego (brata mojego dziadka Jana). Pomnik stoi na posesji pani Leciejewskiej, która miała właśnie co wyjeżdżać. To od tej przemiłej osoby dowiedziałem się, że miejsce w takiej formie jak dziś, trwa od lat 50-tych ubiegłego wieku, kiedy to zostało odbudowane po wojennej zawierusze przez jej ojca (pierwotny pomnik postawił jej dziadek a rodzina została wysiedlona do Osiecznej). Figura Jezusa na czas II wojny światowej przechowywana była w przemęckim kościele. 
O Edwardzie pamięta się w Sączkowie. Pamięta. Po złożeniu wieńca w czym uczestniczył raźnie Janek udaliśmy się do pana Franciszka Wróblewskiego, który był uczniem Edwarda. "Ja seniorem jestem" powiedział. Sześciu z mojego pokolenia zmarło w tym roku. Przeuroczy jest "Franek" - jak do niego zwracała się moja mama. Przeurocza wnuczka Franka Wróblewskiego (wybacz proszę, że nie zapytałem o imię). Mówiła: "o Tomińskim to w domu dziadek zawsze mówił"...skarbnica wiedzy się dopowiedziało. 
Sączkowo, sprzed domu Franciszka Wróblewskiego
Pan Franciszek lat osiemdziesiąt zaprosił mnie do odwiedzin. Na pewno to zrobię, bo nie wystarczy, że oni pamiętają. 
Nie wystarczy!
Edward Tomiński i jego dzieci