droga

krzyż kiełkowsko - powodowski

wybiegany dziś w deszczu wielkiej soboty

Powodowo Pałac (część druga)

Powodowski pałac - który przetrwał o dziwo do dziś - wybudowano na miejscu starego dworu w drugiej połowie XIX wieku, kiedy to posiadłość znajdowała się w rękach Lehfeldów (tak myślę). Zasadniczy budynek jest piętrowy - skrzydła parterowe, do którego główne, lecz raczej nieużywane wejście biegnie od strony północnej. Nad tym wejściem, pomiędzy oknami na pietrze znajduje się emblemat sławiący pracę na roli - kolisty wieniec z kłosów zbóż, owoców i warzyw oraz grabiami, kosą i sierpem.

Po wojnie, kiedy Lehfeldowie uciekli w budynku tym znajdował się internat szkoły rolniczej...dziś...z jednego okna szczekał na mnie pies.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Powodowo Pałac (część pierwsza)

5 kilometrów na zachód od Wolsztyna położona jest wieś Powodowo o której w historycznych annałach wspomniano już w 1401 roku, kiedy to Powodowo należało do Wojciecha Rzeszotarzewskiego (super nazwisko). Właścicielami Powodowa w późniejszych czasach byli...Powodowscy, Dziembowscy i Lehfeldtowie - mieszkając w pałacu oczywiście, wokoło którego roztacza się prawie trzyhektarowy park założony w drugiej połowie XVIII wieku z dębami, bukami, świerkami, czarnymi sosnami, modrzewiami, klonami czy żywotnikami zachodnimi...część z tych drzew niestety szlag już trafił ale martwe "stojom".

W ubiegłosobotnie południe wybrałem się na koliflałerowy objazd gminny, zabierając ze sobą trzynastopikselowego huławeja, na którego kadry nałożyłem filtr ocieplający.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wolsztynówki-wyjazdówki: rowerzysta całoroczny (część druga)

Od opłotka wsi Powodowo do skrzyżowania Jaromierzowego, rowerowo, jesiennie i już powyborczo, chociaż czy aby?

Przed Powodowem, w prawo do wysypiska śmieci.

w kierunku Wolsztyna.

Za Powodowem.

W kierunku Wolsztyna.

Prosto do Kopanicy.

Wójtem Gminy Siedlec nie został wybrany Hieronim Birk. Chociaż...???

W kierunku Żodynia.

Robaczywe myśli

Gdzieś pomiędzy Kiełpinami a Powodowem, Chorwacją a Brazylią...

jak...syreny

"Patrzę jak miesza się to 
czego nie ma i to co jest
A potem kiedy mówię wprost 
milczysz i odwracasz wzrok
Tysiąc wypitych razem kaw 
głupi myślałem że cię znam
W rzucaniu kamieniami słów 
znowu przegrywam trzy do dwóch
Chociaż jak syreny
Budzą mnie o tobie sny
Jedno wiem na pewno
Nie chciałbym bez ciebie

Niedogaszony pożar się tli
patrzę i unoszę brwi
Za karę cisza, karą krzyk
chciałem raz wygrać pozwól mi
Każesz cofnąć się o metr
i nie wiem jak powiedzieć nie
Więc gryzę wargę burzę krew
trzaskasz drzwiami a ja klnę
Chociaż jak syreny
Budzą mnie o tobie sny
Jedno wiem na pewno
Nie chciałbym bez ciebie żyć"

Się latało dziś nad Powodowem...

Słowa Artur Rojek. Dawno nie słyszałem tak dobrej płyty. Bardzo dawno. Premiera 4 kwietnia.