Zimno mi w stopy będzie

Zamysł był taki by przekręcić koliflałerem czterdzieści kilometrów w tak niezwanej ale przezwanej przeze mnie pętli zaborowskiej, gdyż w Zaborowie przedprzemęckim, miało nastąpić zawracanie, by po drugie dotrzeć w porę i na czas na smażenie placków ziemniaczanych a po trzecie, by co pięć kilometrów fotografować w cztery strony świata. Nie wszystko się udało.

Kilometr piąty - przed Starą Dąbrową.

W kierunku Komorowa i dalej Wolsztyna,

w kierunku Starej Dąbrowy.

Kilometr dziesiąty - wieś Błocko.

Do Błocka, na tak zwanej Drodze Zaborowskiej,

w kierunku przeciwnym, czyli do Obrzańskiego Kanału Północnego i Zwierzyńca, położonego na prawo.

Kilometr piętnasty - pomiędzy Obrzańskim Kanałem Środkowym a tak zwaną Kopanicą przed Przemętem.

Droga do Błocka,

w pole...

i jeszcze raz...

Kilometr dwudziesty przypadł na wieś Perkowo i figurę Jezusa, dlatego tutaj sobie zapalę ognisko.

Błocka jesień styczniowa

Przekręciłem koliflałerowo trzydziestosiedmio-kilemetrówkę Błocką przez Rostarzewo i słynny przejazd kolejowy (pomimo ścieżki w końcu nibyuregulowanej, nadal nie wiem jak mam się tam zachować by nie narażać), Rakoniewice, gdzie drogą do Tarnowy, którą się kiedyś ominęło w obawie przed burzą i targnęło przez wsie Łąkie i pasieki pszczele, a dalej Piotrowo Wielkie, które się pamięta z wędrówek ale pieszych i wcale nie gorszych a stamtąd już Błocko i Dąbrowy Stare, adamowskie górki i komorowskie garaże.
Przed Błockiem zatrzymałem się koło krzyża. Przypomniałem sobie to miejsce w którym kiedyś doszło do tragedii...

Droga do Rakoniewic z okolicy przystanku PKS w Tarnowej.

Przystanek PKS Tarnowa. Rozkładu jazdy brak.

Droga do Błocka od Tarnowej.

Krzyż przed Błockiem od Tarnowej.

Przy wspomnianym krzyżu, postawiono drugi, w październiku 2009 roku.