czwartek, 1 września 2011

Władysław Chałupka

Dziś 1 września. Dla umiłowanych w historii data niezwykle smutna. Ale to nie smutkiem chciałem się podzielić tylko...moim kolejnym dziadkiem. Niektórzy mówią do mnie : ilu ty masz w końcu tych dziadków. Dziadków można mieć najmniej dwóch odpowiadam, ale nie zawsze to takie oczywiste. Zatem.
Władysław Chałupka jest takim moim "prawdziwym" dziadkiem, po mieczu jak mówią, macierzystym lub ze strony ojca jak też mówią. Inni. 
Dokument urodzenia Władysława Chałupki wydany w 1926 roku, przez Urząd Stanu Jerzykowo, powiat poznański.
Dziadek Władek, bo tak jest przeze mnie nazywany, urodził się 18 listopada 1900 roku, zmarł niestety na niecały miesiąc przed urodzeniem się mojego pierworodnego, to jest 18 października 1989 roku. Nie chcę dziś opisywać historii jego życia. Nie chcę chociaż jest niesamowita.  
Władysław Chałupka w wojsku pruskim. Stoi jako drugi z prawej.
Dziadek Władek nazywał mnie "Krumprync" - Kronprinz. Wówczas nie wiedziałem o co jemu chodzi. Dziś doskonale wiem, że nazywał mnie z uwagi na to, iż byłem na "tamte" lata ostatnim Chałupką podobnie jak Wilhelm Hohenzollern.
Tutaj już w mundurze polskim, klęczy jako pierwszy z prawej.
Jest mi bardzo bliski. Z tego też powodu, gdy na przepięknej stronie Cmentarza Parafialnego w Wolsztynie, pojawiła się zakładka "Lista Powstańców Wielkopolskich spoczywających na cmentarzu", a na tej liście jego brak, postanowiłem zareagować, prosząc administratorów o uzupełnienie danych. Dziękuję z tego miejsca panu Damianowi Sarbakowi, opiekunowi tego projektu ale także innym anonimowym współtwórcom strony, za to co robią. Przecież "żyjemy dopóty, dopóki inni o nas pamiętają".
Zaświadczenie z marca 1939 roku o udziale Władysława Chałupki w walkach o niepodległość Państwa Polskiego.
Zaświadczenie z grudnia 1947 roku o zweryfikowaniu Władysława Chałupki jako Powstańca Wielkopolskiego...



Nigdy nie latałem samolotem i nie zanosi się na to, że coś się zmieni...Dziś Piotrek opowiadał mi o  swoich doświadczeniach w tej dziedzinie i przypomniał o oklaskach dla pilotów przy każdym udanym lądowaniu..
Ja dziś publicznie klaszczę twórcom strony cmentarz Wolsztyn i pokrewnym (jeszcze głośniej klaszczę za cmentarz Siedlec), odwzajemniając się krótką wrześniową opowieścią o Powstańcu Wielkopolskim - Władysławie Chałupce.
...i podobne z sierpnia 1968 roku.
Władysław Chałupka, bodajże lipiec 1980. Takiego Cię pamiętam...dziadku. 


poniedziałek, 29 sierpnia 2011

Mech mówią też dobry...

...tylko trzeba długo gotować.
...a bo to mój przeuroczy przyjaciel mojej żony - Rąpel (można Rompel mówić), zadzwonił do Grzybka, że grzyby są w lesie. Czem prędzej udałem się zatem w sosny i świerki znaczone następująco:

Rąpel mówił, że kurek zebrał wiaderko (chyba mówił o wiadrze)...wiaderko w poznańskim ma od ośmiu do dziesięciu kilo...
Pojechałem sobie tylko znaną drogą i sobie tylko znaną przecinką napotykając wiatrołom.
Paszły won gibki, paszły purchawki. Stało się ciałem jednym ja i sosenka.
Poległa w ostatniej zawierusze nad jorkiem  nowym.
Ani jednego. Kurka. Ani. 
Wybaczam! 
Ruchocki Młyn wybacza. 
I tak tu zagrzybię, wcześniej czy później.

niedziela, 28 sierpnia 2011

Zza krzaka

Wolsztyńskie kościoły. Od lewej Wniebowstąpienia Pańskiego i Farny.
Wolsztyńskie wieże ciśnień. Od lewej "stara" i nowa "Srebrny".
Jedna pod drugą, czyli inaczej: jedna wyżej, druga niżej. 
Wolsztyn. Komin "fabryczny" kontra konar uschnięty.
Od lewej budynek Liceum, kościoły, wieżyczka Gimnazjum nr 2.
Od Farnego do Józefowego kościoła. W Wolsztynie.
Krzaki takie rosną na południowej stronie jeziora Berzyńskiego, zza których zerknąłem na Wolsztyn.

piątek, 26 sierpnia 2011

A gdy jest już ciemno

Józefa świętego kościół przy ulicy Komorowskiej. W Wolsztynie.
Droga krajówka o nr bocznym 32 w skrzyżowaniu czasem kolizyjnym z ulicą Komorowską w Wolsztynie.
Pływalnia "Miły Chłodek"' w Wolsztynie. Ulica Komorowska.
W kierunku południowym droga number 32.

czwartek, 25 sierpnia 2011

Kawiarenk(i)a nad jeziorem

Ta budowla powstała jakiś czas temu, na styl dawnych przedwojennych altanko-kawiarenek, pobudowanych na obrzeżach Jeziora Wolsztyńskiego, bardziej od strony wschodniej niż tej widocznej na zdjęciach - zachodniej.
widok na kościoły i...
...wyspę Tumidaj - Tomunię.
Pisząc "styl" mam na myśli budowlę samą w  sobie. Ta tutaj nie jest podobna do swojej poprzedniczki, kształtem, zadaszeniem, rozmiarami - kolor jedynie jest ten sam. Teren przyległy jest też inny. 
W tym miejscu to jest na Bielniku w Wolsztynie, nad Jeziorem Wolsztyńskim znajdowała się restauracja Jana Przymuszały (1874-1949) - ojca znanego wolsztyńskiego rzeźbiarza Edwarda Przymuszały. Tak oto reklamował się w lokalnej gazecie Orędowniku na powiat wolsztyński w roku 1922:
i w roku 1925: 
Restauracji już nie ma. Warto jednak przyjść czasami w to urokliwe miejsce i postarać się usłyszeć dźwięki lat 30-stych, szuranie tańczących nóg...postarać się poczuć zapach kapusty i kiszki a wszystko to w towarzystwie dwóch wolsztyńskich wież.

środa, 24 sierpnia 2011

Portrety: Antoni Chałupka

Antoni Chałupka. Brat mojego dziadka Władysława. Mój dziadek stryjeczny inaczej. Nieznana jest mi póki co jego data urodzin i śmierci. Zdjęcie wykonano w pracowni fotograficznej "Stolski" w Poznaniu, przy ul. 27 Grudnia 6. Tak brzmi napis na odwrocie. Pewnie w pracowni Józefa Stolskiego. Rok nieznany. Dowiedziałem się, że Antoni, potrafił zjeść kaczkę za jednym podejściem.

poniedziałek, 22 sierpnia 2011

Dojca (półtora roku później)

Nie żebym tutaj nie bywał. Wręcz przeciwnie! Nad Dojcę w okolice tzw. "Jeziórka", przy drodze do Nowej Tuchorzy zaglądam systematycznie. Podczas ostatniego razu, stanąłem jak wryty. O cholera pomyślałem! Nie ma pnia. 
A fiolka zawsze mi mówiła, że chciałaby się po nim przejść. O cholera pomyślałem! Nie należy niczego odwlekać na jutro. Kuć trzeba żelazo póki gorące. Pomyślałem. Brać jak ci dają pomyślałem jeszcze. I jeszcze, że lenić się w życiu nie można i że pierwsza myśl jest zawsze dobra. 
Szkoda mi, że pień nie leży już w poprzek. Dojcy. Urokliwy był bardzo. Zdjęto go dla dobra spływowiczów. Kajakarzy. Bo Wolsztyńskie akweny wodne na olsztyńskie pretendują szlaki wodne. Bo Dojca czysta (cóż, że tylko w tym miejscu), ale i country czyste...
I tak będę odwiedzał "mostek" i ciszę pod nim.
W myślach już niestety, będę przechodził po pniu...

niedziela, 21 sierpnia 2011

Od pierwszego wejrzenia

"...zapytałem, czy wierzy w miłość od pierwszego wejrzenia. Jasne, że wierzę - odpowiedziała.
- Inne są niemożliwe..."

Promenada w Wolsztynie. W kierunku mola.

sobota, 20 sierpnia 2011

Gajewskich vel Marchlewskiego

W ostatni piątek, okołopopołudniową porą wybrałem się na wolsztyński poligon, czyli ulicę Gajewskich, kiedyś Marchlewskiego. Kto dziś pamięta kim był Marchlewski? Julian? Wg wolsztyńskich władz Julian Marchlewski był złym człowiekiem, skoro, ulicę w dobie przemian zmieniono na Gajewskich. Dziś, po wycięciu iluś tam drzew, ulicę się remontuje, odnawia, kopie w jej archiwach. Com ujrzał ukazuję....
Ujęcie z drogi 32 w kierunku ulicy Lipowej. Rowerzysta, to Rafał Mecel, rzeźbiarz ale i fotograf. Człowiek fantastyczny.
Idę w kierunku ulicy Lipowej (40-stka na wysokości przejścia deptaku)...
Odwróciłem się z tego miejsca w kierunku Starego Widzimia a wedle drogowskazów w kierunku Wschowy.
Kierunek zgodny z obranym.
100 metrów dalej. Toy toy nie zarabia. Ale dobrze, że jest. Nie odwróciłem się
W oddali szkoła. Doprawdy nie wiem dlaczego nosi nazwę Gimnazjum nr 1. Przecież zawsze to była dwójka...
Figura i teren wokół niej podobno się zmieni. Kiedyś. Czekamy panie brygadierze...
Pan w żółtym kapeluszu ( jest taka bajka o małpie Dżordżu na MiniMini), najwyraźniej nie chciał pozować. Nie pytałem się jego dlaczego siedzi.
W lewo na ulicę Dr Kocha.
Ulica Gajewskich dobija do Placu Kościuszki...za traktorem ulica Strzelecka, w lewo ku Dr Kocha,
...po co obejrzałem się za siebie??? Front na całej linii.


piątek, 19 sierpnia 2011

Pragnę być niewidzialny

"Kiedy stanę blisko ciebie, moje serce cicho gra.
Kiedy lecę nad polami, złote łany w słońcu dnia.
Kiedy widzę barwy świata, pragnę żyć, uwierz mi.
Kiedy czuję dotyk cienia, jakbyś była blisko mnie.
Wołam ciebie, pragnę być niewidzialny.
Szukam siebie, życia sens niedotykalny..."

Wolsztyńska promenada.