piątek, 16 kwietnia 2010

A inni wieją jak trzeba

"...Ludzie są jak wiatr. Jedni lekko przelecą przez życie i nic po nich nie zostaje, drudzy dmą jak wichry, więc zostają po nich serca złamane, jak jakieś drzewa po huraganie. A inni wieją jak trzeba. Tyle, żeby wszystko na czas mogło kwitnąć i owocować. I po tych zostaje piękno naszego świata...". 


Z mostu kolejowego na ulicy Rzecznej w kierunku Dworca PKP

1 pisz śmiało:

manuel nieto pisze...

gran color, muy bello, un abrazo