Trzy doby, dwie noce, chociaż nie pamiętam by było ciemno - tyle w Grochowicach bylim i poezji bimbru się napilim...
Kształtując swój umysł od czterdziestusiedmiulat w kierunku drewniannym - czyli tym w którym wszyscy zmierzamy, kierunku spoczynkowym nawiekiwiekówamen, doznałem na tegorocznej Stachuriadzie, oj doznałem...radości. Potężnej jej dawki a to przez trzech facetów, których nigdy nie zapomnę. To dzięki nim wróciłem tam gdzie się schowałem, przed laty, sam nie wiem przed kim i po co.
"Tyle niedokończonych spraw, zostawiamy gdzieś za nami, tyle niedopitych kaw i tęsknoty za tymi czasami...".
