niedziela, 24 stycznia 2010
Cloud Nine
Etykiety:
Jezioro Wolsztyńskie,
Karpicko,
Tumidaj,
Zachód,
Zima
Lokalizacja:
Karpicko, Polska
sobota, 23 stycznia 2010
Ryby śpiewają w Ukajali...
Etykiety:
Jezioro Wolsztyńskie,
Karpicko,
Tumidaj,
Zachód,
Zima
Lokalizacja:
Karpicko, Polska
piątek, 22 stycznia 2010
Łąki
Śnieg z całego (pewnie nie tylko) Wolsztyna, zwieziono na tak zwane łąki, położone pomiędzy ulicą Dr Kocha a Dąbrowskiego. Ujęcie w kierunku Komedy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej. Mówią, że śnieg zamienia się w wodę. Chcę to zobaczyć.
Drugie morze (póki co pod postacią stałą) usypano przy ulicy Dąbrowskiego, tak zwanym deptaku...
z którego można dojść (wiosną pewnie i dopłynąć) do Dworca PKS.
czwartek, 21 stycznia 2010
Pomarańczowi
Wszedłem na peron, rozejrzałem się z przyzwyczajenia najpierw w lewo, potem w prawo, potem znowu w lewo (o dziękuję panie Cieśla. Ku memu zdziwieniu, gdy przyszedłeś pouczyć dzieci jak mają przez drogę, torowisko, szynotramwajowisko, lotnisko i stok narciarski przechodzić). Rok to chyba był ze 1976, ale nie później niż 1979. Pamiętam to niechybnie. Stuprocentowo. W tym klasopokoju gdzie wykładał Pan, był jakiś piec kaflowy-kaflok. Kachlok albo kachel. U nas by się powiedziało: w kuchni nad angielką wisiała patelka, ale nie o angielkę mi chodzi. Nie o taki piec...tylko...gdziem ja zajechał w swoich rozmyślach. Rozwagach. Od peronu do pieca, żem zaszedł. To niby daleko, ale nie najdalej. Gdy napiszę, że po torach jeździ ciuchcia, to do pieca będzie już blisko. Zatem, rozejrzałem się najpierw w lewo, mając w pamięci owego milicjanta, który uczył mnie zasad ruchu drogowego. Tam nic nie zobaczyłem, albo prawie. Bo innymi słowy to tam wiele się działo, ale napisałem nic, myśląc o Helenie. Nigdzie jej nie było. Heleny Pięknej. Gdzie ona, gdzie? - pomyślałem. Czy podzieliła losy innej Heleny, niekoniecznie pięknej, która jadąc na kołach, jechała też i na dachu testując swój Wóz?. Radio tylko zostało w porzo. Ale pięknej Heleny nie było po lewce, chociaż działy się tam rzeczy ciekawe nieba-rdzo.
Spojrzałem zatem w prawo. Oj, w prawo to ja lubię spojrzewać, spozirać a nawet zerkać. Lukać w prawo uwielbiam. Ubóstwiam wręcz. Iść w prawo wolę nie, lepiej w lewo, ale nie o iście tutaj dziś chodzi. W prawo spojrzałem zatem. Nie spodziewałem się cudu. Heleny w ogóle nie było. Widać. Panów pomarańczowych ujrzałem. Czyścili nastawnicę, rozjezdnicę, przestawnicę. Skuwali lód i zbierali śnieg, by ciuch, ciuch czasem nie wjechał w Łąkową ulicę. Albo na ten przykład w moją Dojcę nieczystą. Nie daj Bóg by tam wjechał kiedyś. A sio. A kysz od Dojcy. Dujcy mówią niektórzy. Też tak gadam kiedyś. Czasem. Raz po raz. Stukali więc dwaj pomarańczowi, znosili łopatkami śnieg i lód z rozjazdu tego szynowego. Coś trzeba bowiem robić na kolei.
Zawsze mówili, że na kolei kradną. A tu masz. Nieprawda!.
Helenka natomiast nie nadjechała. Podobno jest w dużym mieście gdzie szyją i smarują dla niej garnitur majowy. Cóż? Pozostało jedynie pójść za słowem szeptającym teraz mi do uszka i napisać, że Piękną Helenę można zobaczyć na jakiejś innej stronie wuwuwu.
Ale tam już nie będzie pomarańczowych.
środa, 20 stycznia 2010
wtorek, 19 stycznia 2010
Most (na Dojcy)
"Jeszcze zima, ptaki chudną,
chudym ptakom głosu brak.
W krótkie popołudnia grudnia
w białej chmurze milczy ptak.
chudym ptakom głosu brak.
W krótkie popołudnia grudnia
w białej chmurze milczy ptak.
Jeszcze zima, dym się włóczy,
w wielkiej biedzie żyje kot
i po cichu nuci, mruczy:
kiedy wróci trzmiela lot...
Pod śniegiem świat pochylony,
siwieje mrozu brew.
To pora zmierzchów czerwonych,
to pora czarnych drzew.
A wiatr w kominie śpi, bo ciemno.
A ja? Co ja? Co będzie ze mną?
Jeszcze oczy ci rozjaśnia
moje słowo i mój gest.
Jeszcze świecę ci jak gwiazda,
ale to już nie tak jest.
Jeszcze tyle trzeba przebyć
niewesołych, bladych zim.
Czy nam zimy wynagrodzi
letnich ognisk wonny dym...?"
Tekst: Agnieszka Osiecka.
Lokalizacja:
Wolsztyn, Polska
poniedziałek, 18 stycznia 2010
niedziela, 17 stycznia 2010
sobota, 16 stycznia 2010
Subskrybuj:
Posty (Atom)


















