niedziela, 12 kwietnia 2015
Wolsztyński Marsz Katyński (część druga)
Etykiety:
BW,
Dworcowa,
Kolej,
Marsz Katyński,
Wolsztyn
Lokalizacja:
Wolsztyn, Polska
sobota, 11 kwietnia 2015
Wolsztyński Marsz Katyński (część pierwsza)
Etykiety:
5 Stycznia,
BW,
Dworcowa,
Marsz Katyński,
Wolsztyn
Lokalizacja:
Wolsztyn, Polska
piątek, 10 kwietnia 2015
czwartek, 9 kwietnia 2015
wtorek, 7 kwietnia 2015
pamięci Kazia
"...Szła. Była niedaleko. Był ten czas, kiedy dzień dzisiaj dłuższy o cztery godziny i trzynaście minut od najkrótszego dnia roku, tak podali rano w głośniku, jutro jeszcze jaśnieć będzie parę minut dłużej i tak coraz więcej. Był mój czas: przedwiośnie. W młodym słońcu tajały śniegi. Na nagich krzakach berberysu i dzikiej róży wisiały kropelki rosy. Nad parującą ziemią dzień i noc stała mgła gęsta od budzącej się miłości. Z bazi opadał kaptur kryjący różowy pąk. Był mój czas..."
Kama...Waler...teraz Ty...jak mogłeś...
Tekst:Sted
Kadr z Parku w Wolsztynie.
niedziela, 5 kwietnia 2015
sobota, 4 kwietnia 2015
piątek, 3 kwietnia 2015
Wszelki wypadek
"Zdarzyć się mogło.
Zdarzyć się musiało.
Zdarzyło się wcześniej. Później. Bliżej. Dalej.
Zdarzyło się nie tobie.
Ocalałeś, bo byłeś pierwszy.
Ocalałeś, bo byłeś ostatni.
Bo sam. Bo ludzie. Bo w lewo. Bo w prawo.
Bo padał deszcz. Bo padał cień.
Bo panowała słoneczna pogoda.
Na szczęście był tam las.
Na szczęście nie było drzew.
Na szczęście szyna, hak, belka, hamulec,
framuga, zakręt, milimetr, sekunda.
Na szczęście brzytwa pływała po wodzie.
Wskutek, ponieważ, a jednak, pomimo.
Co by to było, gdyby ręka, noga,
o krok, o włos
od zbiegu okoliczności.
Więc jesteś? Prosto z uchylonej jeszcze chwili?
Sieć była jednooka, a ty przez to oko?
Nie umiem się nadziwić, namilczeć się temu.
Posłuchaj,
jak mi prędko bije twoje serce"
Zdarzyć się musiało.
Zdarzyło się wcześniej. Później. Bliżej. Dalej.
Zdarzyło się nie tobie.
Ocalałeś, bo byłeś pierwszy.
Ocalałeś, bo byłeś ostatni.
Bo sam. Bo ludzie. Bo w lewo. Bo w prawo.
Bo padał deszcz. Bo padał cień.
Bo panowała słoneczna pogoda.
Na szczęście był tam las.
Na szczęście nie było drzew.
Na szczęście szyna, hak, belka, hamulec,
framuga, zakręt, milimetr, sekunda.
Na szczęście brzytwa pływała po wodzie.
Wskutek, ponieważ, a jednak, pomimo.
Co by to było, gdyby ręka, noga,
o krok, o włos
od zbiegu okoliczności.
Więc jesteś? Prosto z uchylonej jeszcze chwili?
Sieć była jednooka, a ty przez to oko?
Nie umiem się nadziwić, namilczeć się temu.
Posłuchaj,
jak mi prędko bije twoje serce"
Do Wisławy Szymborskiej wiersza - wolsztyński Park.
Subskrybuj:
Posty (Atom)























































