Wolsztynówki-chwilówki: już ci niosę suknię z balonem

W wolsztyńskim Parku. Przy plaży. Około 16:00.

Mam odlotowe myśli

O Wolsztynie (mojemu miastu)

Jak głaz

miasto ciche między oczami jezior

patrzy zezem na południe

pełną gębą na północ

skąd niegdyś przyszła

biało-czerwona Pani

Jak wolsztyński głaz

zasiedziałe

pomiędzy dziadem powstańcem

a kupiecką lichwą codzienności

wypatruje

czy nie budzą się krwią czynu

kwiaty Konwaliowej Wyspy

wiersz Adama Żuczkowskiego pt. Głaz.

Zalakowane horyzonty

"bo nam się wciąż coś zdaje

coś zdaje

i zwiduje

tęczowo

wybiegamy z siebie

na oślep

i powracamy

z pustymi rękami

bo oto znowu

ujrzeliśmy tylko

smugę na niebie

po Czymś

co miało nas przemienić

a przemknęło przez serce

fatamorganą

rozświetlając przez mgnienie

Przyszłość

horyzontami zalakowaną"

Liryka - Józefa Barana

Pomiędzy drogą K-32 a ulicą Garbarską znajdują się nowe nasadzenia drzewostanu. Brawo.

Ciotka Jolka

Parę dni temu, odwiedziła mnie. Prawie całkiem mi nieznana. Przesympatyczna osoba. Z dużego miasta przyjechała. Podczas jednej z rozmów zapytała:

- a Wolsztyn ilu ma mieszkańców?

- około czternaście tysięcy, odpowiedziałem

- to tutaj wszyscy wszystkich znają?

- ano znają wszyscy wszystkich odparłem.

Wolsztyn faktycznie ma trzy ulice na krzyż. Ma też trzy balony. W przestworzach. Ma również bloga. I mnie...hehe.

Jedna z głównych aort Wolsztyna. Ulica 5 Stycznia. Za zakochanymi w lewo ulica Dr Kocha.

Jak wyżej - tylko bliżej.

Podobnie, tylko po drugiej stronie ulicy.

Ulica 5 Stycznia w kierunku drugiej aorty - ulicy Poznańskiej.

Aorta trzecia, czyli ulica Dr Kocha od skrzyżowania z ulicą 5 Stycznia.

Jak wyżej, tylko bliżej.

Ponownie ulica 5 Stycznia w kierunku do ulicy Dworcowej. Na wprost za budynkiem biegną tory kolejowe. To po nich raz do roku (do tej pory) paradowały parowozy. Na tegorocznej imprezie pojawiło się w Wolsztynie około dwudziestu tysięcy zainteresowanych. Wolsztyn znaczy się rozmnożył. Dobrze, że tylko na ten jeden dzień. I jedną ciotkę.

Kapliczne wzgórze

Zdjęcia te czekały na mnie dokładnie miesiąc w pewnym zaprzyjaźnionym atelier. Wobec tego, że dzisiejsze południowe-popołudnie spędziłem w "działkowym zapyleniu" w towarzystwie eM - jednego z "dziedziców" tego przybytku, w końcu mogłem je odebrać. 
Kapliczne Wzgórze, lub Góra Kapliczna, albo też Kappel Berg jak mawiano za "niemca", położone jest 87 metrów n.p.m., na terenie Leśnictwa Zacisze, pomiędzy miejscowościami Świętno i Wilcze, około 17 km na południowy-zachód od Wolsztyna. Do podnóża tego wzniesienia, prowadzi leśny dukt a potem jest już miękko pod nogami. Podobno we wnętrzu tej góry zakopany został kiedyś kościół, może więc dlatego Rąpel wszedł na rosnącą osamotnioną u wierzchołka brzózkę, szukając jego pozostałości? A może wrócił do swoich pierwotnych korzeni?

Wszystkie zdjęcia Michała Listopadzkiego. Thx.

Jako bonus ujęcie z 21 marca 2009 roku.  Już moje.

Nieszczęścia chodzą parami

ale żaby kumkają teraz nad jęzorem...

Wąska majówka

Przepiękne i cudownie, ukryte całkowicie w lesie, ośmio-hektarowe, polodowcowe Jezioro Brajec, położone jest 9 km na północ od Wolsztyna, na terenie sąsiedniego powiatu grodziskiego.

Dziś dotarłem tam od strony leśniczówki Krzewina, ulokowanej jakieś 300 metrów od zbiornika i tyle samo od drogi łączącej 305-tkę i Nową Tuchorzę. Na miejscu, przy powalonej brzozie rozłożyłem kocyk i zobaczyłem. 

Ciszę, zieleń, narodzone jagodziny, ciszę, nurogęsi, świerki pełnożywiczne, brzozy smukłobiałe, ciszę, śpiew ciszy, wędkujących inaczej, kukułki podrzutnice, mrówki - dużomrówki, zastygłe sosny i metry sosen zastygłych przez drwali, spojrzenia, cienie, słoneczne pomruki i burzowe warczenie.  

Nie byłem tutaj od 23 lat. Wówczas -  z Fiolką, Dżonym, Marszalem i Siarczanem przyjechaliśmy letnią porą na wschodni brzeg około godziny 21:00, by zmoczyć swoje upocenie. Ze względu na spontaniczność tamtego wyjazdu, jezioro świeciło czterema razy dwa, czyli ośmioma (Fiolka siedziała plecami do linii brzegowej, głaszcząc  przez brzuszek Manię) półksiężycami. Przypomniało się dziś tamte chwile, przypomniało. Nawet wschodni brzeg szerokim kadrem się objęło i utrwalono na wieki wieków amen.

Bo szerokie kadry są ostatnio w modzie w szerokim świecie. U mnie, majówki (wąskie) za to, są w modzie największej. 

Wracając pobiegałem sobie po obficie występujących na tymże terenie parabolicznych wydmach. 

Nie krzyczałem przy tym. Nie kląłem. Nie sapałem i nie bojkotowałem. 

Koko-koko Brajec Spoko.

Фестиваль флаги

Mam nadzieję, że polskiej.

Wolsztyn, ulica Drzymały w kierunku południowym.

Dni Ziemi Wolsztyńskiej 2012 (kobieco)

jednooka

osiemnastka

pięćdziesiątkajedynka

policjantka

zadymiarka

trójkołówka

zdenerwowana

ingridówka

kominiarka

równajkroczka

uśmiechnięta

gipsówka

patrząca inaczej

karuzelówka (bądź mym dotykiem)