"...Iść, ciągle iść w stronę słońca,
w stronę słońca aż po horyzontu kres.
Iść, ciągle iść tak bez końca,
witać jeden przebudzony właśnie dzień.
Wciąż witać go,
jak nadziei dobry znak,
z ufnością tą,
z jaką pierwszą jasność odśpiewuje ptak...".
Na wale przy Jeziorze Berzyńskim w Niałku Wielkim.