Pętla Belęcińska: Jezus z Zakrzewa

O Zakrzewie wspominałem trzy lata temu, kiedy to odwiedziłem razem z Darkiem tamtejszy pałac. Na zachodnim krańcu wsi, gdzie droga zawija się na południe ku Chobienicom, na łuku drogi w towarzystwie dwóch tuj i świerku i lustra drogowego stoi kapliczka z Jezusem ukazującym swoje serce.

W kierunku wsi Zakrzewo.

Droga gruntowa odchodząca przy kapliczce i prowadząca np. do...Przyprostyni.

Pętla Belęcińska: figura Serca Jezusowego

Na rozdrożu, pomiędzy wsiami Belęcin, Zakrzewo i Zakrzewko, stoi figura Serca Jezusowego. Jej poświęcenia przy słowach pieśni: "Najświętsze Serce Boże - poświęcamy Ci naszą Ojczyznę, miasta i wioski, nasze rodziny i nas samych, Serce Boże przyjdź Królestwo Twoje" - dokonał w dniu 7 czerwca 2002 roku, ówczesny proboszcz parafii Zakrzewo - ks. Józef Rydlewski. 

Postument figury powstał z projektu Gertrudy Jazdon a wykonaniem zajął się Rafał Fabiś z Nowego Kramska. Przytwierdzono do niego kontury Polski, które wykonał Arkadiusz Chmielak.Wspomniany ks. Józef Rydlewski nawiązując do nich powiedział: "Niechże u stóp Chrystusa Króla ściele się Polska tak jak tu". O samej figurze mało co wiadomo.

Do Belęcina.

W akcie erekcyjnym napisano m.in.: "Symbol Polski, który jest tu umieszczony ma przypominać następcom, że nasza Ojczyzna jest nam zawsze bliska, a szczególnie w chwili wejścia Polski do Unii Europejskiej - ponieważ jesteśmy pełni obaw co do jej przyszłości. Oddajemy ją w opiekę Jezusowego Serca wierząc, że uchroni nasza ziemię, naszą rzeczywistość, wiarę, kulturę, tradycje i wartości od zalewu zła, deprawacji i nieszczęść. Wszyscy, którzy pomagali przy tej budowie ufają, że nasi następcy będą kultywować cześć Bożego Serca - w nim tylko widzimy naszą obronę, przyszłość i nadzieję - Jezu ufam Tobie".

Wiadomym jest, że napis - "Pragnę...nic więcej, abyście mnie miłowali", zaproponował Arkadiusz Chmielak. Słowa o treści: "Błogosław naszej Ojczystej ziemi" są autorstwa Adama Jazdona (zaprojektował też napis na konturach mapy Polski: "Błogosław Naszej Ojczystej Ziemi")

 

Zakrzewo

Zakrzewo, znane od 1320 roku jako Sacrow, to wieś położona około 14 kilometrów, na północny-zachód od Wolsztyna, przynależna do gminy Siedlec. To wówczas niejaki Wielisław, herbu Samson z Nądni, nadał Zakrzewo klasztorowi w Paradyżu. W 1510 roku należało już jednak do Dobrogosta Chobienickiego, później do Mikołaja Chłapowskiego i rodzin : Mielęckich (w XVIII wieku) a w międzywojniu do Wierzchowieckich i w końcu do Cegielskich. 

W 1910 roku w północnej części wsi, pośród przeszło sześciohektarowego parku wybudowano pałac z charakterystycznym półokrągłym gankiem, mansardowym dachem i dwukondygnacyjną wieżyczką pośrodku. 

"Zarządcą", tegoż uratowanego z dewastacji pałacyku, jest niezwykle sympatyczny pan Stanisław, zawiadujący firmą zajmującą się hodowlą bydła. To dzięki niemu obiekt ten nadal oddycha, dosłownie i w przenośni, podśmiechując się z niedalekiego chobienickiego "brata-rudery".

Zakrzewo, prowadzone pod dowództwem sołtysa Zygmunta Martyniaka, jest jedną z ładniejszych wsi powiatu wolsztyńskiego i każdy autochton dobrze o tym wie. Nie na darmo w 2008 roku, Zakrzewo w przeprowadzanym już od kilku lat konkursie "Piękna Wieś", w którym biorą udział wszystkie 25 miejscowości gminne, zajął pierwsze miejsce w kategorii średnich wsi.

Warto wspomnieć o jeszcze jednym, dziwnym zjawisku, nieznanym już w polskich miastach. Ułożono tutaj bowiem 400 metrów chodnika w... czynie społecznym. Niezwykłe ale prawdziwe. I godne naśladowania. Dlatego biję brawo.  I biję dumą, bo Wolsztyn leży całkiem niedaleko.