Pozostaw to miejsce jakim je zastałeś

Nad Jeziorem Kuźnickim...

do Jeziora Błędno (część piąta)

o tych chwilach samotnych z wyboru i samotnych bezwzględnie, w których to staje się w miejscu jak wryty, i gębę rozwierając na oścież, w jeszcze większe odludzie, pustkowie, podążać się chce bezboleśnie... 

Pomiędzy Nową Tuchorzą a Borują.

Księgowidło

o odpowiednim podrzucaniu wiewiórce orzeszka, księgowidła inaczej, czyli książki przeznaczonej tylko dla bohaterów, i nieustannej zachęcie, do przeczytania sobie jakiegoś jej fajnego fragmentu, dla swojego lepszego samopoczucia...

Nowy Młyn i Dojca

Nad jeziorem Brajec

W pobliżu Borui...

fiolkodrogizm mój

- "...I jakieś imię ty mówił. Kobity. Ale dziwne jakieś. Ja nigdy nie słyszał takiego imienia. Polskie ono było, ale, musi, że ono rzadkie jest, to imię, bo ja nigdy nie słyszał jego...".

Droga z Borui do Nowej Tuchorzy. Jedna z dróg łączących. Te wioski bliskie coraz bliżej. To moje odkrycie koliflałerowate. 

Wciąż zmuszające do zatrzymania się w pędzie. W chłodzie, wodzie, słońcu lub przedwiośniu. Zmuszające do rozrzucania wietrznych łez na przydrożne wierzby. Zatrzymania wzroku w zastygłoniby cieniosnach. 

Narodzonej ciszy.

 Bezwzględnej.

 

Tekst zacytowany - Sted.

Boruja moja...wiosna

Na jedynce Boruja, na trójce w przeciwną stronę, czyli do Tuchorzy a na dwójce do...wiosny.

Poemat drogowy

Znak drogowy E-4, czyli drogowskaz w kształcie strzały do miejscowości. Dwóch. 

Oznacza on, iż w odległości 1 km od znaku, znajdują się dwie miejscowości a konkretnie jedna miejscowość i trzy zabudowania drugiej miejscowości. To bardzo ciekawe miejsce w powiecie wolsztyńskim a i sądzę, że ciekawe na skalę jakąś tam, większą, nie mam czasu wymyślać na jaką, ale jeszcze ciekawiej wygląda to z drugiej strony. Tylko, że o tym za rok. Albo dwa. Napiszę. Bo było o tym z lat temu trzy albo cztery. Nie będę pisał ile, bo nie mam czasu. 

Na poematy.

Nas dwoje jeszcze

"...Zimno przywarło raptem do mych ramion,

narzuciłem coś pospiesznie na

siebie, zamknąłem okno i odwróciłem

się, a to może ty byłaś, i to najgorętsza, 

jaką tylko mogłaś się uczynić,

spodziewając się być dobrze

przyjętą; ty, tak świetlista, nie mogłaś

już przybrać innej postaci. Kto wie,

czy w tej chwili jeszcze nawet nie

czekasz trwożliwie na to, żebym zrozumiał

wreszcie i z dalekości życia, 

w którym cię już nie ma, przyszedł

połączyć się z tobą, biednie, biednie

zapewne, bez środków, ale nas dwoje

jeszcze, nas dwoje..."

Z mojego wczorajszego koliflałerowania. Boruja Piaski.

Tekst: Henriego Michaux w przekładzie Edwarda Stachury.

Pętla zbąszyńska (część druga)

Pomiędzy Jeziorem Brajec a Borują...wiadomo, że jest Nowa Tuchorza. Wcale to a wcale wczoraj nie przeczuwałem, będąc w tych miejscach, że pchnie mnie na północ w Chrośnice a nawet dalej, ale takie właśnie bywa koliflałerowanie. Nieobliczalnie piękne...niezapomnianym urokiem mego życia...

Nowa Tuchorza - powyżej i poniżej.

Droga do Borui...

Deptać, deptać, deptać...

O tym, że obudziłem się dziś rano, w niedzielę, i jaskrawo było za oknem, a potem orkiestrowo i kurkowo i wciąż miałem w głowie słowa można napisać przy niedzieli, że słowa ewangelii: "stojąc w miejscu też można zabłądzić" i powtarzałem je do obiadu a potem z tymi ogórkami w brzuchu i innymi ruszyłem...

Jezioro Kuźnickie od strony Borui.

No taaa... tutaj się pojedzie 5 października na całkiem chalupczakowatych obrotach. Pomiędzy Jeziorem Kuźnickiem a Jeziorem Brajec. Serce, jeśli kto je ma wali jak młot.

Jezioro Brajec w kierunku południowym.